ÖLÜMDEN DEĞİL, YAŞAMDAN YANAYIZ!

Barış ve Hakikat Hakkımızı Savunuyoruz!

Çok şey yaşandı bu topraklarda. Temmuz’dan beri yine savaşın içindeyiz ve savaşın şiddeti de, bedelleri de özellikle Aralık ayından beri yoğunlaşan operasyon ve sokağa çıkma yasaklarıyla gittikçe artıyor. Her yanımızda bombalar patlıyor. Bu ülkede insanların ölümüne, hepimizin güvensizlik ve dehşet içinde yaşamasına sebep olan bu savaş neden sürdürülüyor? Bizim buna rızamız yok.

Her gün artan ölümler, patlamalar, yerlerinden göç eden insanlar, şiddet ve tehdit olayları içerisinde yaşamaya mecbur bırakıldık. Buna rızamız yok.

Çocuklar öldürülüyor. Çocukların öldürüldüğü bir ülkede nasıl bir gelecek kuracağız? Bizim buna rızamız yok.

Üstelik bunları konuşamıyoruz; yıllardır süren bu savaşın nedenlerini ortadan kaldırmak yerine birbirinin yüzüne bakamayan, nefret etmeden, linç etmeden duramayan bir toplum haline geliyoruz. Tüm bunlar yaşanırken insanları bilgilendirmekle sorumlu olan medya kuruluşları susmak veya savaş kışkırtıcılığı ikileminde gidip geliyor. Her gün tekrar tekrar niye hakikat hakkımız ihlal ediliyor?

Biz kadınlar barış ve hakikat hakkımıza sahip çıkıyoruz. Barış içinde yaşamak ve hakikati bilmek en temel hakkımız.

Bizim bu savaşa rızamız yok!

Kadınlara ve LGBTİ’lere yönelik ayrımcılığın, eşitsizliğin, şiddetin ortadan kalkması da, adaletin tesis edilebilmesi de, hepimiz için eşit ve özgür bir yaşam da ancak barış ortamında geliştirilebilir. Yok edilmeyle ve yok sayılmayla dolu bir tarihi değiştirmek ve hayatlarımıza sahip çıkmak için bize barış lazım.
Bu yüzden tüm kadınları ve LGBTİ’leri umudumuzu yitirmeden barış ve hakikat haklarının peşine düşmeye çağırıyoruz.

Savaş hiçbir çözüm getirmezken, her gün acıları büyütürken sorunların bombalarla değil müzakereyle çözülmesine, hakikatleri konuşmaya ve barışa ihtiyacımız var. Buna hakkımız var.

Ölümlerin, ablukaların, sokağa çıkma yasaklarının son bulması, bebeklerin ve çocukların hedef olmaması için bu ülkeyi yönetenleri, Meclisi ve hükümeti asli görevlerini yerine getirmeye barış içinde yaşama hakkımızın tesisi için göreve çağırıyoruz: Bu savaşın bir an evvel sonlandırılmasını, müzakerelerin yeniden başlatılmasını ve kalıcı bir barış için çözüm yolları oluşturulmasını istiyoruz!

——————————————————————————————————–

“EM NE ALIYÊ MIRINÊ, ALIYÊ JIYANÊ NE”

Em mafê xwe yê aşitî û rastiyê diparêzin!

Gelek tişt hatin jiyandin li ser vê axê. Ji tîrmehê vir de em dîsa nav şer de ne û bi taybetî jî tûndî û berdêla şer ji meha berfenbarê vir de bi operasyon û qedexekirina derketina kolanan ve hîn zêdetir dibe. Her aliyên me de bombe diteqin. Di vî welatê de çima şerê ku dibe sedema mirina mirowan û me di nav bêewleyî û erjengiyê de dihêle berdewam dike? Ji bo vî xwestek û destûra me tune.

Em hatin mecbûrkirin ku di nav mirin, teqîn, koçberiya bi dara zorê, tundî û tehdîdan de bijîn. Ji bo vî xwestek û destûra me tune.

Zarok tên kuştin. Welatek tê de zarok tên kuştin de dê em ê pêşerojek çawa ava bikin? Ji bo vî xwestek û destûra me tune.

Bi ser de em nikarin vana biaxifin; divê em sedemê vî şerê ji holê rabikin, lê mixabin şûna vî de her diçe di civakê de mirov li rûyê hev nanêrin, bi lînc û bi kerh dijîn. Aliyek de jiyandina van hemû tiştan berdewam dike, aliyê din de jî saziyên ragihandinê, yên ji bo agahdarkirina civakê berpirsiyar in, di nav dualiya bêdengî û kişkirina şer de diçin û tên. Her roj dîsa dîsa çima mafê me yê rastiyê tê binpêkirin?

Em wek jin li mafên xwe yên aşitiyê û rastiyê xwedî derdikevin. Jiyandina nav aşitiyê de û û zanîna rastiyê mafên me yên herî sereke ne. Ji bo vî şerê xwestek û destûra me tune!

Ji bo cudatî, newekhevî û tûndiya dij jinan û LGBTİyan ji holê rabibe jî, ji bo avakirina dadmendiyê jî û jiyanek azad û wekhev bo me jî, tenê di nêvengek aştiyane de bi derfet e. Ji bo guhertina dîrokek bi tunekirin û tunehesibandinê tijî ye û ji bo em li jiyana xwe xwedî derbikevin me re aşitî pêwist e.

Loma bangewaziya me ji bo hemû jin û LGBTİyan ev e ku hêviyên xwe winda nekin û li pey aşitî û rastiyê bikevin. Şer tu çareseriyek nayîne û her roj êşan hîn mezintir dike, pirsgirêk bi bombeyan nayên çareserkirin. Loma pêwistiya me bi çareseriya bi rêya muzakereyê, axaftina rastiyan û aşitiyê heye. Ji bo vî mafê me heye.

Ji bo dawîkirina mirinan, dorpêçkirinan û qedexekirina derketina derve, ji bo zarok û pitik nebin hedef, ji bo mafê me yê jiyana nav aşitiyê, em bang li rêveberên vî welatê, hikimûtê û parlamenê dikin ku peywirên xwe yên bingeh bi cih bînin. Em dixwazin ku ev şer di cî de bê dawîkirin, dîsa dest bi muzakereyan bikin û rêyên çareseriyê yên ji bo aşitiyek mayînde bên avakirin!

——————————————————————————————————–

WE ARE ON THE SIDE OF LIFE, NOT DEATH!

We Defend Our Right to Peace and Truth!

A lot has happened in these lands. As of July, we are again in the midst of war – with ever heavier costs as military operations and curfews are raging on in Kurdish provinces since December. Bombs are exploding all around us. Why, we ask, is this insistence on a war that kills people, and that forces us all to live in a state of insecurity and horror? We do not consent to this.

We are left no choice but to live in the midst of an ever increasing death toll, explosions, the displacement of people, escalating violence and constant threats. We repeat, we do not consent to this.

Children are being killed. How can we build a future in a country where children are murdered? We do not consent to this.

Furthermore, we cannot even speak out or speak about any of this. Rather than working on solving and removing the causes of this long-lasting war, we are becoming a society full of people unable to look each other in the face, unable to live without hating and lynching. Along with all this, there is the media, responsible for informing people, which swings between silence and warmongering. Why, we ask, is our right to truth violated each and every day, over and over again?

We women claim our right to peace and truth. We know that it is our basic right to live in peace, and to learn and know the truth. We repeat, we do not consent to this war!

The elimination of discrimination, inequality, violence against women and the LGBTI community, as well as the establishment of true justice, of a life that is equal and free for all of us is only possible in a state of peace. We need an actual peace in order to change a history that is comprised of being annihilated and overlooked, and to claim our right to life.

For this reason, we call all women and LGBTI persons to pursue their right to peace and truth, before we lose our hope.

As war has not brought and does not bring any solutions, as all it does is amplify our sorrows and pain every day, what we actually need is that problems be solved through negotiations, not bombs. What we need is to talk about the truths of war, about the truths of what is happening today. What we need is peace. This is our right.

We call onto the people who govern this country, the Parliament and the government to fulfill their primary duty to guarantee our right to live in peace, so that these deaths, blockades, curfews can end, so that babies and children are no longer targets of bullets. We demand this war be ended immediately, that negotiations begin, and that the way for a solution be paved for a truly sustainable peace!

——————————————————————————————————–

“NOUS PRENONS PARTI POUR LA VIE, NON POUR LA MORT !

Nous défendons la paix et notre droit à la vérité !”

On a survécu à tant d’épreuves sur ces terres. Depuis juillet dernier, nous sommes de nouveau entrés en guerre et conflit. Les opérations militaires et les couvre-feu qui s’intensifient depuis décembre en sont le prix à payer. Des bombes explosent de toutes part. A quoi bon perpétuer cette guerre qui provoque sans cesse la mort et qui nous contraint à vivre dans un climat d’insécurité et d’horreur dans ce pays? Nous n’y consentons pas.

Nous avons été contraintes de vivre dans un climat où règnent chaque jour davantage de morts, d’explosions, de migration forcée, de violences et de menaces. Nous n’y consentons pas.

Ici, la guerre tue les enfants. Comment construire notre avenir dans un pays où l’on tue les enfants? Nous n’y consentons pas.

De plus, nous ne pouvons même pas en parler haut et fort; nous sommes en train de devenir une société de lynchage, où l’on est incapable de se regarder droit dans les yeux, où la haine prédomine nos rapports, au lieu de faire table rase des motifs de cette guerre. Cependant, les médias responsables d’informer la population oscille entre provocation à la guerre et silence. Pourquoi donc, il y a violation de notre droit à la vérité, de jour en jour?

Nous, femmes de Turquie, nous défendons notre droit à la paix et à la vérité; vivre en paix et connaître la vérité, ce sont nos droits fondamentaux. Nous ne consentirons pas à cette guerre.

Nos revendications telle l’abolition des discriminations, des violences envers les femmes et les individus LGBTQ et la lutte contre les inégalités ne peuvent réussir que dans un climat de paix où tous sont libres et égaux en droits. Afin de pouvoir changer le cours d’une histoire marquée par l’abnégation et l’annihilation, il nous faut la paix avant tout.

Voilà pourquoi, nous appelons toutes les femmes et les LGBTQ à revendiquer leur droit à la paix et à la vérité.

La guerre ne propose aucune solution, au contraire, elle ravive les souffrances et les multiplie. Les problèmes ne peuvent être résolu par le moyen des armes. Nous avons besoin de négociations, pour parler des vérités et nous avons besoin de la paix. Nous y avons droit.

Les morts, les conflits, les états de siège et les couvre-feu doivent cesser. Nous appelons les gouvernants, l’Assemblée Nationale et le gouvernement à accomplir leur mission pour éviter que les enfants ne périssent pendant une telle guerre. Leur devoir est de nous assurer la paix: la guerre doit immédiatement s’arrêter, les négociations doivent reprendre et les conditions pour une paix durable établies.

——————————————————————————————————–

WIR SIND AUF DER SEITE DES LEBENS, NICHT DES TODES!

Wir verteidigen unser Recht auf Frieden und die Wahrheit!

Dieses Festland machte vieles durch. Seit Juli herrschen wieder Kriegszustände – seit Dezember leiden kurdische Gebiete in der Türkei unter schweren militärischen Maßnahmen und Ausgangssperren. Bomben explodieren um uns alle herum. Warum? fragen wir uns, wird auf einen Krieg bestanden, der Menschenleben kostet, der uns zwingt, unter einem Zustand der Unsicherheit und des Entsetzens zu leben? Das möchten wir nicht unterstützen.

Kinder werden getötet. Wie können wir in einem Land eine Zukunft aufbauen, wo Kinder ermordet werden? Wir willigen dem nicht ein.

Darüber hinaus können wir nicht darüber sprechen. Anstatt an der Lösung und der Entfernung der langfristigen Konflikte zu arbeiten, werden wir zu einer Gesellschaft, wo Menschen sich nicht mehr in die Augen schauen können, die nicht fähig sind, ohne Hass und Lynch miteinander zu leben. Neben all diesen Bedingungen gibt es Medien, die verantwortlich sind, Menschen zu informieren, die aber zwischen Stillschweigen und Kriegshetzerei schwingt. Warum, fragen wir uns, wird unser Recht auf Zugang zu Informationen jeden Tag und immer wieder verletzt?

Wir fordern unser Recht auf den Frieden und auf die Wahrheit. Wir wissen, dass es unser Grundrecht ist, in Frieden zu leben, und die Wahrheit zu erfahren. Wir wiederholen: Wir willigen dem Verletzen unserer Rechte nicht ein.

Die Beseitigung der Diskriminierung, der Ungleichheit, der Gewalt an Frauen und an die LGBTI-Gemeinde, genauso wie die Gründung der wahren Gerechtigkeit und eines Lebens, das gleichwertig und frei ist für uns alle, ist nur im Zustand des Friedens möglich. Wir brauchen den wahren Frieden, um die Geschichte zu ändern, die in Gefahr der Zerstörung und des Hinwegsehens steht. Wir greifen nach unserem Recht auf das Leben.

Aus diesen Gründen rufen wir alle Frauen und LGBTIs auf, ihrem Recht auf Frieden und Wahrheit zu folgen, bevor es keine Hoffnung mehr gibt.

Da der Krieg keinerlei Lösungen mit sich bringt und jeden Tag unsere Trauer und Schmerzen verstärkt, brauchen wir Verhandlungen statt Bomben, die sich auf die Lösungen der Probleme konzentrieren.

Wir rufen die Menschen auf, die dieses Land regieren, das Parlament und die Regierung, ihre erste und wahre Pflicht zu erfüllen, und zwar das Recht der Menschen, im Frieden zu leben, damit der Tod, die Absperrungen und die Ausgangssperren enden; damit Kinder keine Zielobjekte mehr sind von Kugeln. Wir verlangen das sofortige Ende dieses Kriegs, den sofortigen Anfang der Verhandlungen und, dass der Weg für einen wahren, nachhaltigen Frieden freigemacht wird.

——————————————————————————————————–

نحن بجانب الحياة وليس الموت!

نحن ندافع عن حقنا في السلام والحقيقة!

لقد حدث الكثير على هذه الأراضي. اعتبارا من يوليو/تموز، ونحن مرة أخرى في خضم الحرب – مع تكاليف أثقل من أي وقت مضى ,العمليات العسكرية وحظر التجول مستمرة في المحافظات الكردية منذ ديسمبر كانون الاول. قنابل تنفجر في كل مكان حولنا. ونحن نسأل، بإصرار لماذا، الحرب التي تقتل الناس، والتي تفرض علينا جميعا أن نعيش في حالة من انعدام الأمن والرعب؟ نحن لا نوافق على ذلك.

لم يترك لنا أي خيار سوى العيش في خضم تزايد عدد القتلى اكثر من أي وقت مضى، والانفجارات، وتشريد الناس، و تصاعد العنف والتهديدات المستمرة. ونكرر نحن لا نوافق على ذلك.

يقتلون الأطفال. كيف يمكننا بناء مستقبل في بلد حيث يتم قتل الأطفال؟ نحن لا نوافق على ذلك.

وعلاوة على ذلك، لا يمكننا حتى التحدث عن أي شيء من هذا. بدلا من العمل على حل وإزالة أسباب هذه الحرب طويلة الأمد، أصبح مجتمع كامل من الناس غير قادر على النظر في وجه بعضه البعض ، غير قادر على العيش دون أن كره والإعدام خارج نطاق القانون.

جنبا إلى جنب مع كل هذا، هناك وسائل الإعلام، مسؤولة عن إعلام الناس، الذي يتأرجح بين الصمت واثارة الحرب. لماذا، ونحن نسأل، وحقنا في الحقيقة ينتهك كل يوم، مرارا وتكرارا؟

نحن النساء نطالب بحقنا في السلام والحقيقة. ونحن نعلم أنه من حقنا الأساسي العيش بسلام، والتعلم ومعرفة الحقيقة. وأكرر أننا لا نوافق على هذه الحرب!

القضاء على التمييز وعدم المساواة والعنف ضد المرأة ومجتمع المثليين، فضلا عن إقامة العدالة الحقيقية، المساواة و الحرية للجميع هذا الاحتمال وارد فقط في حالة السلام. نحن بحاجة إلى السلام الفعلي من أجل تغيير التاريخ الذي يتكون من التعرض للإبادة وتجاهلها، ونطالب بحقنا في الحياة.

لهذا السبب، فإننا ندعو جميع النساء والمثليين و الافراد لمتابعة حقهم في السلام والحقيقة، قبل أن نفقد أملنا.

كما ان الحرب لا تحضر ولا تجلب أي حلول، كل ما تفعله هو تضخيم الأحزان والألم كل يوم، ما نحتاجه فعلا هو أن تحل المشاكل من خلال المفاوضات وليس القنابل. ما نحتاجه هو أن نتحدث عن حقائق الحرب، عن حقائق ما يحدث اليوم. ما نحتاج إليه هو السلام. هذا حقنا.

ونحن ندعوا الناس الذين يحكمون هذا البلد، والبرلمان والحكومة إلى الوفاء بواجبها الأساسي لضمان حقنا في العيش في سلام، هكذا أن هذه الوفيات والحصار وحظر التجول يمكن أن تنتهي، و أن الرضع والأطفال لن يكونوا أهدافا للرصاص. نحن نطالب أن تنتهي هذه الحرب فورا، وان تبدأ المفاوضات، وأن الطريق للتوصل إلى حل يتم في حالة السلام المستدام حقا!

Yorumlara kapalıdır